"Jeszcze przed wyjazdem, w Warszawie uzgodniliśmy naszą pierwszą lekcję tanga w Buenos Aires z Jose Halfonem. Do studia Jose i Viki linią metra A. Wszystkim, którzy są pierwszy raz w Buenos Aires rekomenduje się tę linię jako atrakcję krajoznawczą. Drewniane wagony, drewniane ściany, drewniane ławki. Drzwi albo otwierają się samodzielnie albo nie (trzeba ręcznie), zasuwają się same albo nie (j.w.). Przed wyjazdem nie dobiega sygnał jak u nas, lecz gwizdek (jak na starych filmach). Z peronu, przez sklepienie prześwituje niebo. Pewnie linia nie jest zbyt głęboko. Sensacja, rewelacja!!!!

"Puente del Tango" jest tłumaczone jako "most tanga". W ostatnich latach, pod koniec wakacji, w Krakowie spotykają się tańczący tango argentyńskie z całego kraju, żeby w czasie festiwalu o tej właśnie nazwie cieszyć się tym tańcem.

Wyraz "tango" nie oznacza tylko tańca. To także, a może przede wszystkim, piękna i różnorodna muzyka. Charakterystycznym instrumentem muzyki tanga argentyńskiego jest bandoneon - pokrewny do akordeonu instrument, który początkowo miał być używany do grania muzyki religijnej w biedniejszych kościołach.

Często zdarza się, że na tangowe warsztaty idziemy zupełnie na ślepo: może para prowadząca zajęcia spodobała nam się na filmie na youtubie, może ktoś ze znajomych szepnął dobre słówko o zajęciach z nimi, a może mamy wolny czas, troszkę pieniędzy i ochotę, żeby się tangowo doszkolić - czerpiąc "u źródła". Takie warsztaty to loteria, mogą być świetne, ale również zdarza się, że będą straconym czasem i pieniędzmi.

Lizbona, miasto idealnie nadające się do tańczenia tanga: romantyczna atmosfera starego miasta, ciche kamienice, ciemne zaułki... W 2010 roku lizboński festiwal tanga organizowany był już po raz dziesiąty i nie można  odmówić mu rozmachu. Zaproszeni zostali nauczyciele tanga należący do najściślejszej czołówki w Buenos Aires, m.in. Mariano "Chicho" Frumboli i Juana Sepulveda czy Sebastian Arce i Mariana Montes, na czterech z pięciu milong grało Sexteto Milonguero, oprawę muzyczną zapewniali DJ-e z kilku państw, w tym legendarny Felix Picherna z Buenos Aires, cały czas  jeszcze korzystający z magnetofonów kasetowych.